Het is pauze, en de eerste presentaties zijn geweest. De opkomst is laag, het enthiousiasme ver te zoeken. Ik vraag me hier hardop af waarom er na het vaker voorkomen van zo’n dag er niet iets anders word bedacht. Een vorm die past bij deze tijd, en ruimte biedt aan zowel de student als aan het werk wat hij of zij heeft gemaakt. De studenten die hun presentatie beoordeeld moeten hebben zijn aanwezig, niet alleen fysiek maar ook in wil en enthiousiasme over hun stage en gedane activiteiten. Ik denk dat dit een verkeerde stimulans is, niet dat het geen leuk werk oplevert, het geeft alleen een verplicht karakter. Nét zoals het stage verslag.
Het is duidelijk dat ik, als student, mij houdt aan de regels van de school, mijn werk doe en inlever volgens de regels die ze hiervoor hebben opgesteld. Maar het brengt mijn kwaliteit niet naar boven, het bevestigt hem hoogstens. Van een leermoment is in het geheel niet of nauwelijks sprake. Ik kan mijn werk verwoorden, ik heb het tenslotte ook uitgevoerd, ik ben eenmaal aanwezig bevlogen over dat wat ik doe. Wat mij volkomen logisch lijkt, alleen al omdat ik het heb gemaakt. Ik ving vandaag daarover een goede opmerking op namelijk, je zou je niet hoeven voorbereiden want je hart zit al in je werk. Kijk! Nu komen we ergens. Mensen die volgens de regels, hun hoofd, werken hebben structuur en regels nodig om zich aan ‘vast te houden’. Er zijn er volgens mij meer, misschien ben ik wel de enige, die zich beperkt en voornamelijk ook geremd voelen door de verslagen en dagen hier op school.
Waarom niet een vorm, een plek, waar de student aangeeft hoe deze zijn of haar werk wil gaan presenteren, naar voren brengen en documenteren. Een plek waar ook kennis en vormen al aanwezig zijn. Zo kunnen de studenten zonder wil om andere vormen te zoeken, de voor hen beschikbare vormen daar vinden.
Misschien is dit wiel al lang uitgevonden en loop ik er mijn mijn knapzak volkomen langs. Zou ook goed kunnen, weer een leerpunt.
Ik zie tijdens dat ik dit schrijf mezelf voordat stage begint mijn eigen blog achtige pagina vormgeven. bouwend uit blokken al aanwezig. ik kan kiezen voor het standaard template, terugkomdagen, stage verslagen en bezoekjes van de begeleider. Ik kies ervoor de blokken te herschikken, online mijn werk neer te zetten, blogposts te richten op leerpunten, posts te richten op ‘kennis nieuw vergaard’, filmpjes en animaties te maken die laten zien wat ik doe en hoe ik het doe. Mijn stage docent volgt en leest dit boeiende geheel en kan op elk moment inspringen en reageren, berichtjes achterlaten. En op deze plek highlights aanbrengen in werk wat deze gene erg mooi vind of juist ter verbetering vind. Vervolgens kan ik aanvinken welke Ec’s ik wil gaan behalen, en tijdens mijn stage kan ik deze keuzes wijzigen met daarbij natuurlijk de argumenten. Tijdens de stage vinkt mijn bedrijfsbegeleider deze ec’s af al dan wel of niet gehaald, en geeft tijdens de stage aandachtsgebieden aan. Gezien het geheel overzichtlijk vormgegeven toegankelijk is voor de mensen van wie ik wil dat ze toegang tot de informatie hebben.
U merkt wel dit schrijven word gevoed door ontvlammende frustratie met betrekking tot de gang van zaken. Ik ga het in de vakantie laten rusten en misschien dat ik het volgend jaar oppak om wel iets in werking te kunnen stellen.
Ik groet u vriendelijk, stel reacties zeer op prijs, en wens u een fijne dag, een goed weekend, en volgende week de laatste berichten alhier.
Thiadmer
