Stage dat is waar ik hier voor ben. En dat betekend leren. In mijn tussentijds gesprek met Nants kwam de vraag naar voren of ik een ’sprinter’ of een ‘lange afstands’ renner ben. Ik denk dat ik een sprinter ben. Na de vakantie zijn mijn persoonlijke opdrachten afgerond of afgeketst. En nu is er voor mij persoonlijk kwa opdrachten minder te doen, druk is wat van de ketel en ik zak wat in. Voel me minder op mijn plek en raak sneller onzeker enz. Dit heb ik aangegeven aan Lex, begeleider pur sang, en hij had dit ook opgemerkt en was ook blij dat ik het nu al aangaf.
Ik leer door dit punt dat mijn boog, kwa werk dan, altijd een mate van spanning nodig heeft. Iets waar ik enthousiast van kan worden. Dit enthousiasme daarentegen moet niet te veel worden en mijzelf verblinden voor de mensen waar ik bij ben. Ik heb de neiging door te schieten in dit willen, noem het profileren, gehoord willen worden, maar ik raak over enthousiast en level niet meer met de mensen om mij heen. Waarbij ik mijn ‘geloofwaardigheid’ dreig te verliezen. Levellen is hierin het belangrijkste, balans vinden in het moment.
De laatste weken ga ik mijn aandacht richten op unit filmpjes en ik ga een kort filmpje maken over de Jonge Helden.
Groet,
Thiadmer
